محمد الحجی / ترجمه: ابوعامر
روزی ابن عباس رضی الله عنهما به برخی از یارانش چنین گفت:
“هیچگاه در امری که به تو مربوط نیست سخن مگو مگر اینکه موقعیتی مناسب برای آن سخن بیابی و هیچگاه نه با سفیه و نه با شکیبا جدل مکن زیرا که سفیه تحقیرت می کند و شکیبا شکستت می دهد، و برادرت را تنها آنگونه یاد کن که دوست داری او در نبودنت تو را یاد کند و مانند شخصی عمل کن که می داند برای کار نیک پاداش می گیرد و برای جنایت، مواخذه می شود“
مردی از حاضران به ابن عباس گفت: “این سخن از ده هزار سخن دیگر بهتر است” ادامهی این ورودی را بخوانید »
