آغاز پایبندی و سختی های اول راه

صبحی مجاهد – نهال محمود مهدی

توضیج: منظور از کلمه ی “التزام” که معادل “پایبندی” را برای آن در نظر گرفته ام بازگشت به انجام عملی دین و تصمیم به اجرای دستورات خدا و رسولش یعنی قرآن وسنت است. یک فرد “پایبند” کسی است که دین را بصورت اعتقادی و عملی و همه جانبه و در یک کلام به عنوان برنامه ای برای زندگی قبول دارد. (ابوعامر)

احساس بسیاری زیبا و باشکوهی وی را در آغاز پایبندی در بر می گرد….احساس رهبت قلب، وی را جادو کرده است… احساسی قوی به وی می گوید او از نو به پا خاسته … او لباسی تنگ و چرکین را از بدن در آورده و خداوند بجای آن لباس تقوا به وی پوشانده است… او دوست دارد خداوند همه ی مردم را هدایت کند تا آنها نیز شیرینی بازگشت بسوی پروردگار را بچشند.

اما آنهایی که فکر می کنند پایبندی کاری است ساده سخت در اشتباهند. پیامبر ما صلی الله علیه و سلم این حقیقت را بیان کرده است که: “زمانه ای بر امت من خواهد آمد که در آن کسی که بر پایبندی بر دینش صبر می کند به کسی می ماند که زغال داغ در دستش گرفته است” و آیا ممکن است ثمره ی بهشت را بچیند مگر کسی که در راه آن سختی کشیده باشد؟

سعی کن؛ شاید امروز بتوانی!

تقدیم به اسیر

حس نتوانستن یا بهتر بگویم این توهم خیلی از ما را از کاری که می توانیم بکنیم (یا می توانستیم) باز داشته است.
از قول یکی از حکیمان همین عصر قضیه جالبی را برایت نقل می کنم:

می گوید: توی یه سیرک یه تربیت کننده فیل دیدم که یه فیل رو تنها با یه طناب نه چندان کلفت بسته بود. من با خودم گفتم چرا یه همچین جانور بزرگی این طناب رو پاره نمی کنه و خودش رو آزاد نمی کنه.