شریعت اسلامی؛ راه برون رفت از بحران مالی کنونی

تعدادی از روزنامه های بزرگ اقتصادی در اروپا تطبیق شریعت اسلامی در مجال اقتصادی را تنها راه حل نجات از چنگال سرمایه داری که عامل بحران اقتصادی اخیر است، دانستند.

“بوفیس فانسون” مدیر تحریر مجله ی اقتصادی “چالنجز” سرمقاله ای با عنوان “پاپ و قرآن” نگاشته است  که باعث عکس العمل های متفاوت و شدیدی از سوی محافل اقتصادی گردیده.

وی در این سرمقاله اخلاق سرمایه داری را به پرسش کشانده است و از نقشی که کلیسای کاتولیک با سهل انگاری نسبت به این پدیده و توجیه آن بازی کرده است انتقاد کرده. وی نوشته: این نسل بد اقتصادی انسانیت را به پرتگاه سقوط کشانده است.

وی در پرسشی سرزنش آمیز نسبت به پاپ و کلیسا می گوید: “من فکر می کنم ما برای آنکه بهتر بدانیم در این بحران چه بلایی دارد سر ما و بانک هایمان می آید باید به جای انجیل قرآن را بخوانیم زیرا اگر سردمداران بانکهای ما به آنچه در قرآن آمده است احترام می گذاشتند و آن را پیاده می کردند این همه فاجعه وبحران برای ما پیش نمی آمد که ما را به این وضعیت نامناسب بکشاند زیرا پول، پول تولید نمی کند”

در همین سیاق و البته صریح تر و با جرات بیشتر، “رولان لاسکین” رئیس تحریر مجله ی “لو ژورنال دو فاینانس” در سرمقاله ی این هفته پیشنهاد کرده است برای پایان دادن به بحران اخیر مالی، شریعت اسلامی مورد عمل قرار گیرد. ادامه‌ی این ورودی را بخوانید »

ارسال شده در مقاله ها. 4 دیدگاه »

لطفا شادی عید را نکشید!

محمد الجابری / ترجمه: ابوعامر

در روایت صحیح از حدیث أنس رضی الله عنه چنین آمده که وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم به مدینه آمدند دیدند که مردم مدینه دو روز را به عنوان عید جشن می گیرند، پس گفتند: “شما دو روز داشتید که به عنوان عید در آن شادی می کردید، اما خداوند به جای آن، دو روز بهتر به شما ارزانی کرده است؛ روز فطر و روز قربان” بر این اساس مسلمانان جز این دو روز عید دیگری ندارند.

مفهوم عید نزد مسلمانان با دیگر اعیاد نزد دیگر ملت ها متفاوت است. تفاوتی در منبع و محتوا و همینگونه درظاهر؛ منبعی که این اعیاد را برای ما گذاشته است الله است: “خداوند به جای آن دو روز بهتر به شما ارزانی کرده است” (روایت سابق) برعکس اعیاد دیگر ملل که گاه از سوی یک رئیس یا یک حاکم و یا پادشاه گذاشته شده اند. اما اعیادی که در اصل منبعی خدایی داشته اند نیز تحریف و تغییر یافته اند. و چه بسیار است تفاوت بین کسی که منبعش از سوی کسی است که آگاه به پنهان و پیداست و بنده ای که منبع تلقی اش بنده ای است ضعیف که حتی نفع خود را نمی داند تا چه رسد به اینکه آگاه به این باشد که چه چیز به سود دیگران است. ادامه‌ی این ورودی را بخوانید »